POWSTANIE SPÓŁKI PUIK

W dniu 22.10.1992r. przekształcono Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w Łukowie w Przedsiębiorstwo Usług i Inżynierii Komunalnej Sp. z o.o. w Łukowie. Przekształcenie opierało się w istocie na zmianie formy prawnej podmiotu, gdyż majątek rzeczowy, pracownicy oraz zakres działania pozostały w Spółce te same co w Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej. Ze zmianą formy prawnej powstały nowe organy Spółki:
- Zgromadzenie Wspólników
- Rada Nadzorcza
- Zarząd

Przedsiębiorstwo PUIK znalazło się w nowej rzeczywistości kreowanej przez rynek, gdzie liczą się prawa ekonomiczne. Stąd też działania Zarządu Spółki musiały takie prawa ekonomiczne respektować, aby Przedsiębiorstwo PUIK mogło realizować swoje zadania statutowe zgodnie z nowymi standardami jakości i ochrony środowiska oraz aby było możliwe samofinansowane działalności Przedsiębiorstwa z przychodów za świadczone usługi komunalne.

TO ZASTALIŚMY

Przedmiot działalności
W momencie przekształcenia Spółka wykonywała:

- zaopatrywanie miasta w wodę,
- odprowadzenie ścieków,
- odbiór odpadów komunalnych i usług oczyszczania miasta,
- eksploatację komunalnych zasobów mieszkaniowych i użytkowych,
- usługi pogrzebowe,
- sprzedaż gazu bezprzewodowego,
- sprzedaż paliw (CPN)

Zakład Wodociągów.
Stacja Uzdatniania Wody z zespołem: 7 ujęć wody (studni), przewodów tłocznych i zbiorników wody zapasowej nie zaspokajała zapotrzebowania mieszkańców miasta na wodę, które sięgało 11.000 m³ na dobę. Znane były w tym czasie częste braki wody w mieście, gdyż obiekty wodociągowe były technologicznie niewydolne. Niski stopień opomiarowania odbiorców wody (40 % spośród 2224 odbiorów) nie służył oszczędnemu zużyciu wody. W roku 1995 Przedsiębiorstwo PUIK posiadało już koncepcję modernizacji SUW, jednak wymagała ona weryfikacji w celu ograniczenia rozmiarów i kosztów inwestycji. Studnie głębinowe wykazywały obniżoną wydajność, co w okresach suszy przyczyniało się do przerw w dostawie wody do miasta. Do studni zlokalizowanych poza miastem należało dojechać, aby je załączyć/wyłączyć, co wywoływało nadmierne koszty oraz utrudniało sterowanie podażą wody do miasta.

Zakład Kanalizacji i Oczyszczania Ścieków.
Oczyszczalnia ścieków mechaniczno - biologiczna przy ul. B.Prusa pracująca na wysoce awaryjnych urządzeniach napowietrzających (szczotki Goliat). Wielokrotnie w ciągu roku szczotki te "urywały się", wstrzymując na kilka dni proces oczyszczania ścieków. Trzeba było sprowadzać aż z Warszawy 75-tonowy dźwig w celu usunięcia awarii. W tym czasie już obowiązywało Rozporządzenie MOŚZNiL z dnia 5.11.1991 r. wprowadzające dla wszystkich oczyszczalni w Polsce od roku 2000 obowiązek usuwania ze ścieków tzw. biogenów. Stan oczyszczalni w Łukowie uniemożliwiał to i powodował naliczanie kar za niedotrzymywanie standardów oczyszczania ścieków, co wynikało z opisanych awarii. Ponadto przyjęte rozwiązania technologiczne obiektu uniemożliwiały osiągnięcie wymagań zawartych w w/w Rozporządzeniu. Nie były zaplanowane żadne działania, aby oczyszczalnię zmodernizować, zwłaszcza że niedawno, bo w roku 1993 zakończono modernizację obiektu na podstawie projektu z lat 80-tych. Projekt ten nie uwzględniał jednak nowych wymagań w zakresie ochrony środowiska, dlatego oczyszczalnia po modernizacji już z chwilą uruchomienia była przestarzała technologicznie. Cały obiekt oczyszczalni był ponadto przewymiarowany, bo liczony na przepustowość ponad 18.000 m³/dobę.

Zakład Oczyszczania Miasta.
Przedsiębiorstwo PUIK zastało "dziki", nieurządzony teren wysypiska przy ul. Świderskiej, gdzie były wywożone odpady. Teren ten nie posiadał właściwego ogrodzenia i nie był przez nikogo strzeżony. Przypadkowe osoby mogły tam wjeżdżać w sposób niekontrolowany, wysypywać śmieci, eksploatować złoża piasku, wycinać nielegalnie drzewostan, itp. Wysypisko odpadów nie posiadało żadnego uszczelnienia, więc odcieki w bezpośredni sposób zanieczyszczały glebę oraz wody gruntowe. Obiekt ten, nie spełniał żadnych norm ochrony środowiska i nie miał żadnych uregulowań legalnej eksploatacji. Wojewoda Siedlecki decyzją z 14 lutego 1995 roku zabronił od 1 kwietnia 1998r. eksploatacji składowiska, jeśli do tego czasu nie zostałyby przeprowadzone działania inwestycyjne dostosowujące składowisko do odpowiednich wymagań ochrony środowiska. Ta decyzja rodziła poważne zagrożenie dla miasta Łuków w realizacji zadań samorządowych w zakresie gospodarki odpadowej.

Baza przy ul. Łąkowej 8
To zespół budynków położonych na działkach o powierzchni 30.830 m², określony jako tzw. Baza Techniczna. Mieścił on w sobie zaplecze różnych działalności, to znaczy:
- budynki byłego Zakładu Zieleni,
- wagę samochodową, magazyn opału i magazyn ogólny Zakładu Eksploatacji Budynków,
- budynek garażowy samochodów oraz zespół budynków magazynowych z węglową kotłownią,
- magazyn gazu bezprzewodowego z punktem sprzedaży gazu,
- stację paliw CPN z punktem sprzedaży detalicznej.

Cała nieruchomość przy ul. Łąkowej 8 stanowiła źródło niemałych kosztów Przedsiębiorstwa PUIK głównie w postaci: podatku od nieruchomości, kosztów energii elektrycznej, kosztów ogrzewania, kosztów remontów, kosztów ubezpieczenia. Działalności: sprzedaż gazu bezprzewodowego, sprzedaż paliw samochodowych (CPN), eksploatacja budynków komunalnych - były nierentowne, a Przedsiębiorstwo dotowało je przychodami z innych działalności, to znaczy że sprzedaży wody i ścieków, i tym samym naruszało zasady ochrony konsumentów poprzez tzw. finansowanie skrośne.

Mieszkalne i użytkowe zasoby komunalne.
To lokale mieszkalne i użytkowe stanowiące własność Miasta Łuków znajdujące się przy ul. Kruczkowskiego, Partyzantów, Browarnej, Klimeckiego, Spółdzielczej, Dmocha, Żelechowskiej, Sosnowej, Warszawskiej, Łapiguz. Przedsiębiorstwo PUIK miało za zadanie prowadzić eksploatację tych zasobów, w tym rozliczenie z użytkownikami lokali. Eksploatacja budynków wymagała gruntownych remontów, gdyż wiele z nich posiadało bardzo niski standard: bez centralnego ogrzewania i bez kanalizacji. W wielu budynkach wielolokalowych, jak przy ul. Warszawskiej, Kruczkowskiego, Kwiatkowskiego, działały stare i niskosprawne kotłownie węglowe, które wymagały gruntownej modernizacji. Opłaty czynszowe nie pokrywały podstawowych kosztów eksploatacji i cała działalność w tym zakresie była nierentowna.

Pawilon pogrzebowy przy ul. Cmentarnej 8.
Budynek o powierzchni 244 m² stanowił siedzibę Zakładu Pogrzebowego. Budynek wybudowany siłami własnymi Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej w roku 1983 nie zachowywał podstawowych wymogów budowlanych: brak było izolacji termicznej podłogi, ścian, dachu, dach przeciekał. Droga była eksploatacja obiektu poprzez wysokie koszty ogrzewania. Budynek wymagał kosztownej modernizacji.

Siedziba przy ul. Zdanowskiego 15.
To stary budynek, który przed wojną był własnością Gminy Żydowskiej. Budynek bez ocieplenia, zagrzybiony, położony w centrum miasta i niekorzystnie względem Zakładów Przedsiębiorstwa.

Sprzęt samochodowy.
Były to jednostki transportowe produkcji krajowej, głównie marek STAR i ŻUK, kosztowne w eksploatacji i wysoce awaryjne. Sprzęt ten nie zapewniał odpowiedniej dyspozycyjności i funkcjonalności przy wykonywaniu usług, co wywołało nadmierne koszty, a w efekcie brak rentowności. Wiele sprzętu kwalifikowało się do wycofania z eksploatacji i do wymiany na nowy.

TO WYKONALIŚMY

1. Modernizacja urządzeń zaopatrzenia w wodę.

1) modernizacja Stacji Uzdatniania Wody w latach 1995 - 1997, w wyniku której uzyskano:
- zmodernizowany układ technologiczny odżelaziania i odmanganiania na 14 filtrach kwarcowych o przepustowości 456 m³/godzinę. Układ ten oparty na zmodernizowanej również stacji sprężonego powietrza, przy zastosowaniu nieskomplikowanych ale skutecznych metod płukania złóż filtracyjnych pozwala bez problemu produkować wodę o jakości zgodnej z wymogami Wspólnot Europejskich.
- automatyczny system pompowy II stopnia, samoregulujący ilość podawanej wody do sieci przy stałym zadanym ciśnieniu na wyjściu ze Stacji SUW. System ten oparty na falowniku częstotliwości "oszczędza" wodę, energię pomp oraz sieć wodociągową przed uderzeniami hydraulicznymi,
- zwiększenie pojemności zbiorników wody zapasowej z 2000 na 3000 m³, które poprawiło o 50% bezpieczeństwo zaopatrzenia w wodę na wypadek awarii ujęć głębinowych. Koszt zadania 1mln zł

2) zabudowa i oddanie do użytku w roku 1996 studni głębinowej nr VI - zwiększyło o 70m³/godzinę zdolność wydobywczą zespołu ujęć głębinowych. Wzrosło bezpieczeństwo i niezawodność zaopatrzenia w wodę.

3) zaprojektowanie i budowa systemu radiowego (bezprzewodowego) sterowania i monitorowania studni głębinowych położonych poza terenem SUW. Zadanie rozpoczęto w roku 1996 i po przeprowadzeniu prób dokończono w roku 2004. Obecnie system umożliwia włączanie / wyłączanie studni terenowych ze sterowni SUW przy ul. Partyzantów oraz monitorowanie podstawowych stanów pracy tych studni. Podniosło to w zasadniczym stopniu sprawność służb Stacji SUW oraz szybkość reagowania na zmienność w zapotrzebowaniu wody w mieście - szczególnie w okresie weekendów lub w okresach suchego lata.

4) kompleksowe opomiarowanie wody - na dzień dzisiejszy jest już zakończony proces opomiarowania 4339 przyłączy odbiorców wody. Opomiarowane są również kolektory SUW: wlotowy wody surowej ze studni oraz wylotowy wody uzdatnionej na miasto. Taki stan opomiarowania odpowiada już wszystkim normom prawnym, ale przede wszystkim umożliwia racjonalną gospodarkę wodną w zakresie lokalizacji i minimalizacji strat wody oraz w zakresie rozliczeń z odbiorcami. Należy podkreślić, że obecnie poziom wody utraconej (płukanie złóż filtracyjnych, płukanie sieci miejskiej, awarie) ustabilizował się na poziomie 10 % wydobywanej wody i jest on niższy od wielu przedsiębiorstw wodociągowych w Polsce. Należy przy tym pamiętać, że dla utrzymania odpowiedniej sprawności złóż filtracyjnych oraz czystej wody w sieci procesy płukania muszą być prowadzone systematycznie: złoża minimum 2 razy w tygodniu, a miejska sieć wodociągowa (77,4 km) kompleksowo raz w roku oraz co miesiąc wszystkie główne końcówki sieci zakończone hydrantami (33 szt.).

5) regeneracja czynnych studni głębinowych- zakończono w roku 1995 regenerację 4 studni głębinowych poprzez zastosowanie głowic ultradźwiękowych. Pozwoliło to poprawić o 50% - 60% wydajność tych studni. Metoda ultradźwiękowa była nowatorska w tej branży i jej skuteczność dostrzegamy do dzisiaj, gdyż nie mamy obecnie problemów z potrzebną ilością wydobywanej wody; przekracza on z zapasem zapotrzebowanie na wodę i wynosi ponad 500 m³ wody na godzinę.

2. Modernizacja obiektów i urządzeń odprowadzania ścieków.

1) modernizacja oczyszczalni ścieków: rozpoczęto ją w roku 2000 i zakończono w 2005 roku. Był to najpoważniejszy proces inwestycyjny, jaki Przedsiębiorstwo PUIK dotychczas przeprowadziło. Kosztował on łącznie ponad 5 mln złotych i obejmował:
- likwidację starych nieczynnych komór biosorpcji,
- modernizację dwóch komór kondycjonowania polegającą na:
- wydzieleniu stref beztlenowych i stref z napowietrzaniem drobnopęcherzykowym (dennym) w celu usuwania biogenów, to znaczy azotu i fosforu,
- budowę automatycznej stacji dmuchaw,
- budowę systemu mieszadeł pompujących i cyrkulacyjnych,
- instalację systemu monitorowania i sterowania,
- modernizację stacji krat, polegającą na likwidacji starych 4 krat obsługiwanych ręcznie, z prześwitem 20 mm i na zamontowaniu 2 automatycznych krat schodkowych w konstrukcji ze stali kwasoodpornej o prześwicie 6 mm,
- wymianę stalowych okien w hali krat na okna z pakietami dwuszybowymi (termoizolacyjnymi) w aluminiowych ramach,
- modernizację piaskownika z zastosowaniem automatycznych rusztów zgarniających oraz z zastosowaniem seperatora piasku,
- modernizację osadnika wtórnego z przebudową koryta pierścieniowego odpływowego oraz z zastosowaniem instalacji nadmuchu i odprowadzania osadu flotującego,
- wykonanie nawierzchni asfaltowej na 4200 m² powierzchni dróg wewnętrznych obiektu oczyszczalni. Opisane działania modernizacyjne oczyszczalni pozwoliły uzyskać wysoką zdolność technologiczną oczyszczania ścieków przy optymalnych parametrach technicznych urządzeń, a ponadto poprawiły stan techniczny obiektów. Oczyszczalnia pozwala redukować zanieczyszczenia w ściekach w stopniu nawet do 98%. Ścieki odprowadzane do rzeki Krzny spełniają wysokie wymagania przepisów ochrony środowiska, gdyż zanieczyszczenia nie przekraczają w poszczególnych wskaźnikach:
- BZT5 - 15 mgO2/l
- ChZTcr - 125 mgO2/l
- zawiesina ogólna - 35 mg/l
- azot ogólny - 15mg/l
- fosfor ogólny - 2 mg/l
Przedsiębiorstwo uzyskało w dniu 26 marca 2004 roku pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie ścieków oczyszczonych do rzeki Krzny. W ramach tego pozwolenia badane są wody rzeki Krzny przed zrzutem i za zrzutem z Oczyszczalni. Często zdarza się, że w odprowadzanych do rzeki ściekach z Oczyszczalni jest mniej zanieczyszczeń, niż w wodach rzeki dopływającej do Oczyszczalni.

2) w roku 2004 zmodernizowano przepompownię ścieków na oś. kpt. Ostoi. Wymieniono wszystkie awaryjne pompy na pompy znanej w świecie firmy FLYGT i zastosowano sterowanie automatyczne. Układ pracuje bezawaryjnie.

3) w roku 2005 zakupiono ciężki zestaw do transportu osadów ściekowych: ciągnik URSUS 1224 oraz dwie 14 tonowe przyczepy. Zakup został dokonany w związku z zapachową uciążliwością osadów ściekowych dla sąsiedztwa oczyszczalni. Obecnie nie dopuszcza się do gromadzenia nadmiernych ilości osadów na Oczyszczalni i systematycznie wywozi się je poza strefę mieszkalną miasta.

3. Inwestycje budowlane w gospodarce odpadami.

1) modernizacja składowiska odpadów - przeprowadzono ją w roku 1997, a obejmowała ona:
- budowę uszczelnionej kwatery składowiska odpadów o powierzchni 1,1 ha,
- budowę zbiornika odcieków z pompownią,
- budowę drogi dojazdowej do składowiska,
- budowę kompletnego ogrodzenia dla 14 - hektarowego obszaru przeznaczonego pod składowisko,
- zakup kompaktora 16 tonowego do zagęszczania odpadów. Zadanie kosztowało 1 mln złotych i zakończyło się formalnym uregulowaniem stanu prawnego składowiska: uzyskaliśmy pozwolenie na użytkowanie obiektu oraz Decyzję Wojewody Lubelskiego zatwierdzającą Instrukcję Eksploatacji Składowiska.

2) budowa w roku 1999 obiektu wagi samochodowej,

3) budowa w roku 2002 obiektów zaplecza biurowo - socjalnego przy ul. Świderskiej i przeniesienia tam siedziby Zakładu Oczyszczania Miasta. Doprowadzono przy tym wodociąg do wysypiska z wodociągu wsi Świdry.

4) rok 2004
- budowa hali krytej o powierzchni 33 m x 18 m wyposażonej w:
- linię sortowniczą odpadów suchych pochodzących z selekcji "u źródła",
- dwie prasy hydrauliczne do prasowania odpadów wtórnych z tworzyw sztucznych i makulatury,
- stanowiska garażowe samochodów Zakładu Oczyszczania Miasta,
- stanowisko przeglądu i naprawy sprzętu samochodowego z kanałem remontowym,
- kotłownię z instalacją grzewczą,
- instalację elektryczną oświetleniową i siłową,
- plac manewrowy o powierzchni 400 m².

5) rok 2005 - budowa wiaty przeznaczonej na magazynowanie sprasowanych i wyselekcjonowanych odpadów przeznaczonych do recyklingu.

6) rok 2009
- zakup nowego kompaktora (25 ton),
- budowa instalacji odgazowanej składowiska odpadów. 4. Inwestycje w komunalnych zasobach mieszkaniowych (lata 1996 - 1997).

1) modernizacja trzech kotłowni węglowych na gazowe:
- ul. Kruczkowskiego 19,
- ul. Warszawska 2,
- ul. Kwiatkowskiego 2,

2) remont elewacji bloku mieszkalnego przy ul. Klimeckiego 9,

3) wymiana dachów w dwóch blokach przy ul. Partyzantów.

5. Budowa budynku biurowego przy ul. Partyzantów 6 b.

We wrześniu 2005 roku została zakończona inwestycja, rozpoczęta w roku 2004 i pozwoliła opuścić dotychczasową siedzibę przy ul. Zdanowskiego 15.

6. Akredytacja Laboratorium

Po wielu wysiłkach w roku 2009 Laboratorium uzyskało certyfikat akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji

OBECNIE

- Ciągle pracujemy nad jakością naszych usług,

- Racjonalizujemy koszty,

- Stawiamy na wartości ludzkie personelu oraz na podnoszenie jego kwalifikacji,

- Staramy się przestrzegać zasady zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstwa w celu zachowania odpowiedniej dostępności naszych usług (cen).